Hechtingspijn en verlatingsangst zitten primair opgeslagen in je fysiologie: een bonzend hart, verkrampte keel, oppervlakkige ademhaling en verhoogde adrenaline. In deze fase leer je je nervus vagus fysiologisch te kalmeren.
Oude hechtingspijn zit diep vast in het zenuwstelsel. Wanneer er stilte of afstand ontstaat, vuurt je lichaam acuut alarm alsof er levensgevaar dreigt. Eindeloos analyseren in je hoofd maakt de paniek alleen maar groter.
Leren omgaan met fysieke paniek via de fysiologische zucht, koud water duikreflex en zintuiglijke aarding. Je lichaam wordt opnieuw een veilige thuisbasis.
Twee keer kort krachtig inademen door de neus, gevolgd door een lange, trage uitademing door de mond. Activeert direct de parasympathische rustzenuw binnen 60 seconden.
Cortisol en noradrenaline hebben minstens 20 minuten nodig om biologisch af te breken. Reageer nooit in de eerste 20 minuten van een emotionele trigger.
Zet de fysieke drang om te claimen of te bellen om in spieractiviteit: wandelen in de natuur, traplopen of koud water over je polsen en gezicht laten stromen.
Voel je de ademhaling hoog zitten of je kaken klemmen? Doe 4 cycli van de fysiologische zucht. Laat je tong rusten tegen je gehemelte en ontspan bewust je buikspieren.
Laat de methode jouw bedding zijn om veilig en claimloos te transformeren.
💬 Bespreek Fase 2 met de Coach ➔